Wasza historia - piec nadmuchowy

Wiszący piec kominkowy kupił, żeby nie zniszczyć podłogi w salonie. „Wystarczy napalić dwa razy i w domu jest ciepło” – mówi Petr

Petr z okolic Liberca kupił piękny dom jednorodzinny, który jednak nie miał jeszcze odbioru budowlanego. Aby go uzyskać, musiał (zgodnie z dokumentacją projektową) zainstalować w domu piec kominkowy. Parterowy dom był jednak zupełnie nowy, więc Petr nie palił się do prac budowlanych. Razem z partnerką znalazł jednak genialne rozwiązanie – piec kominkowy, który można powiesić na ścianie. Parterowy dom (130 m²) nagrzewają w mgnieniu oka i nie muszą włączać kotła elektrycznego.

Petrze, jak wiszący piec kominkowy pomógł Panu w uzyskaniu odbioru budowlanego?
Pięć lat temu kupowaliśmy z partnerką nowy dom jednorodzinny. Z poprzednim właścicielem umówiliśmy się, że kupimy od niego dom już po odbiorze. Przy odbiorze pojawiły się jednak drobne problemy, na przykład konieczność wykonania filtra gruntowego za oczyszczalnią ścieków albo dokończenia komina i pieca, które były w pierwotnej dokumentacji projektowej, ale w trakcie budowy ich nie zrealizowano. Planowano ogrzewanie domu wyłącznie kotłem elektrycznym. Urzędnikom się to jednak nie podobało, bo zmieniłoby to świadectwo energetyczne. Trzeba było więc dorobić piec kominkowy razem z kominem.

Jak rozwiązaliście ten problem z poprzednim właścicielem?
Przez problemy, o których wspomniałem, wszystko bardzo się poprzedniemu właścicielowi podrożyło, dlatego wspólnie szukaliśmy efektywnego rozwiązania – i to nie tylko finansowego, ale i budowlanego. W domu nie było bowiem przygotowanych fundamentów pod komin, a podłogi były już położone. Nie chcieliśmy przeprowadzać dużych prac budowlanych.

Dlatego zdecydowaliście się na wiszący kominek?
Tak, dokładnie. Postanowiliśmy powiesić kominek na ścianie tak, aby razem z kominem nie obciążał podłóg, i podłączyć go do rury dymowej pełniącej funkcję komina. Właściciel sfinansował więc komin i umówiliśmy się, że da nam 50 tysięcy koron na wybór własnego pieca. W internecie zainteresował nas piec kominkowy Malia od HS Flamingo, który dokładnie odpowiadał naszym wyobrażeniom.

Jak mocował Pan piec do ściany?
Piec kominkowy udało mi się powiesić samodzielnie, nie było to nic trudnego. Za salonem mamy korytarz wejściowy. Trzeba tam było wywiercić otwór na doprowadzenie powietrza (zakryłem go białą kratką) i za pomocą kotwy chemicznej zamocować uchwyty w ścianie. Następnie powiesiłem piec.

Komin również postawił Pan sam?
Komin jest nieestetycznie złożony z czterech elementów zamiast z dwóch, nie mówiąc już o tym, że na strychu przykręcono go do więźby w sposób godny sześciolatka.
Otwór rewizyjny, który znajduje się tuż przy krawędzi jednego z tych elementów, musiałem jeszcze lekko przeszlifować, żeby poszczególne części komina dobrze do siebie pasowały. Jeśli nadarzy się okazja, przynajmniej dolną, widoczną część komina dam do przeróbki.

Jak często pali Pan w piecu kominkowym?
Myśleliśmy, że nie będziemy go używać zbyt często, ale w rzeczywistości palimy regularnie przez całą zimę. Używamy twardego drewna – dębu i buka. Głównie dlatego, że twarde drewno ma wysoką wartość opałową. Wystarczy go niewiele, a pali się długo.
Przy ujemnych temperaturach wystarczy bez dokładania napalić raz rano i raz wieczorem. Przednia część domu jest nagrzana do 23–25 °C, a tylna do 21–22 °C. Dla nas to ideał, bo po przeciwnej stronie domu mamy sypialnię, więc nie przeszkadza nam, że jest tam chłodniej. Za to w pomieszczeniach, w których przebywamy w ciągu dnia (kuchnia i salon), jest cieplej.

Czy poleciłby Pan ten piec kominkowy znajomym?
Ogólnie oceniam piec pozytywnie, bo robi to, czego się od niego oczekuje – „produkuje” ciepło stosunkowo niskim kosztem. Trzeba mu poświęcić trochę uwagi, ale nie jest to nic szczególnie uciążliwego. A ciepło z niego jest przyjemne. Na koniec dodałbym tylko, że było to dość efektywne rozwiązanie i cieszymy się, że przy odbiorze nie musieliśmy przeprowadzać dużych prac budowlanych.


